Ástarhornið

Var að koma úr vinnunni. Var brjálað í kvöld. Einhver kór að syngja, fullt af liði, hópur af öskrandi krökkum hlaupandi um allt. Kórinn söng svo lágt, svo var einhver kall sem sem söng svo hátt, að hann yfirgnæfði kórinn... þetta var þreytandi vinnuumhverfi. Svo var 15 manna hópur að borða líka.. þau sátu öll fram yfir 1, svo ég kom heim um 2. Búin að hlaupa síðan klukkan 3 í dag í vinnunni! soldið þreytt í fótunum...

Ég er orðin svo stressuð að fara heim, ég á eftir að gera svo mikið, kaupa allar jólagjafir, gera jólahreingerninguna, ætlum að reyna vera með jólaboð, kannksi á laugardagskvöldið.. hugsun; af hverju ætli maður segi ekki laugarkvöld.. laugar-dagur, laugar-kvöld.. just a thought... æi bara allskonar smádót sem á eftir að ganga frá. En auðvitað hlakka ég svo mikið til að koma heimlíka.. langar helst bara snap my fingers og allt í einu komin heim! þetta er svo leiðinlegt ferðalag að fara einn.. þarf að bíða 5 tíma á stanstead, og það er ekki skemmtilegasti flugvöllur íheimi.. af hverju er ekki bíó á flugvöllum..fyrir þá sem eru að bíða lengi.. bara 20 manna salur eða eitthvað! ég myndi sko nota það! ingi var að segja nuna að það eru bíó í ameríku á flugvöllum.. jú jú.. auðvitað var einhver búinn að finna þetta upp á undan mér.. og auðvitað usa! i looove usa..hehe..